En als kers op de taart krijg ik vanaf volgende week de hulp van een stagiaire communicatie, Nele. Twee dagen inspiratie en vanaf dan massa’s communicatie… Nog 5 keer slapen…

Een feest. In een leuke zaal. Met mooie mensen.

Een feest. Met kleine hapjes. En grote pinten.

Een feest. Voor Kleine Duimpjes. En iedereen die ons een warm hart toedraagt.

Tot volgend jaar!

Hieronder alvast een greep uit wat 2010 allemaal in petto heeft voor de Vlaamse Jeugdraad…

Rond 6u30 vanmorgen was er voor mij een ogenblik dat alles samenvatte. Ik wou net de plenaire vergadering uitwandelen voor een paar minuutjes, toen de vertegenwoordiger van de Marshall Islands het woord kreeg. Hij sprak over zijn thuisland, dat van zijn voorouders. En hoe hij na twee weken onderhandelen naar huis zou gaan, naar zijn kinderen en kleinkinderen. Maar met lege handen, hij heeft hun toekomst niet kunnen veilig stellen. Hun land zal verdwijnen. Ik stond daar dan, achteraan in de zaal met gigantisch overzicht en was natuurlijk luid aan het klappen voor het pleidooi van de Marshall Islands. De vertegenwoordiger was al uit beeld, toen een delegatielid die net binnenkwam vroeg wie er sprak. Marshall Islands. En het enige dat hij wou weten, was: “In favour, right?”

Daar komt het dus op neer. Het gaat niet over de toekomst van al die mensen, maar enkel over een politieke deal die nu nog door de lidstaten van de klimaatconventie goedgekeurd moet worden. Die is niet bindend, en dus kan je nu al zien aankomen dat er niet al te veel van in huis zal komen. Inhoudelijk liggen er ook absoluut niet voldoende toezeggingen op tafel. Maar het moet gezegd, het proces naar Kopenhagen toe heeft wel heel wat landen aangezet om een stap vooruit te zetten. Alleen hebben we nu veel meer en veel grotere stappen vooruit nodig, en wel snel.

Ben (uit Belgie, in het Europese Jeugdforum), Gertie (Vlaamse Jeugdraad) en Michaela (Nederlandse Jeugdraad)

De Europese Unie heeft ook nog veel werk voor de boeg. Ze zegt steeds van zichzelf dat ze een leidersrol speelt, maar dat durf ik in vraag stellen. De EU schuift een uitstootvermindering van 20% naar voren, en is tegen de verwachtingen in nog steeds niet naar 30% opgeschoven. Dat wil ze enkel doen als andere landen ook ver genoeg gaan. Klinkt logisch, maar wat wel erg pijnlijk is: die 20% ligt onder het minimum dat wetenschappelijk nodig is.

Het is dus heel duidelijk: ook na Kopenhagen is er nog veel draagvlak nodig om hopelijk volgend jaar in Mexico eindelijk een akkoord te sluiten dat voldoende zal zijn voor onze toekomst. En ook wij in het Westen hebben daar belang bij voor onze economie en gezondheid.

Binnen enkele uurtjes verlaat ik de klimaattop, en ga ik nog een beetje slapen bij mijn gastgezin. Dan is het inpakken en wegwezen, met de nachttrein naar Brussel. De klimaattop in Kopenhagen is dan echt afgelopen. Maar hopelijk blijven mensen warm lopen voor het klimaat, voor onze toekomst.

Maar één iets ontbreekt: de jeugd. Nu heel wat ministers aangekomen zijn en al de helft van de staatsleiders, is de toegang tot de conferentie voor heel wat jongeren (en ngo’s) ontzegd.  Het verschil met vorige week is treffend, toen overal nog jongeren rondliepen met op hun t-shirts de boodschap: “How old will you be in 2050?”

Vorige week hadden jongeren nog een goede toegang tot de klimaattop

Daarom wou ik aan de pas aangekomen horde van grote meneren (en iets minder madammen) laten weten dat het over onze toekomst gaat, dat we kunnen bijdragen aan het debat en dat we hen in het oog houden. Met de input en lay-out van de Europese groep jongerenvertegenwoordigers heb ik een flyer opgesteld met onze laatste strategische uitdagingen voor de Europese Unie.

Meer dan 250 EU-onderhandelaars en ministers kregen onze laatste eisen van mij toegestopt, waaronder onze klimaatminister Paul Magnette en commissievoorzitter Jose Manuel Barroso. En nu maar hopen dat ze de jongeren niet vergeten. Want wij willen een eerlijke, ambitieuze en bindende overeenkomst. Wat de België en de EU zelf ook zeggen, een leidersrol spelen ze al lang niet meer. Maar dat is wel wat wij verwachten.

Zullen we nog steeds leiderschap moeten vragen van de EU in de verre toekomst?

Met de weinige jongerenvertegenwoordigers die overblijven binnenin de conferentie hebben we alweer heel wat plannen. Daarover later meer…

Gisteren zei Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-Moon nog: “het is de eerste keer in mijn leven dat zoveel staatsleiders samenkomen om een probleem aan te pakken. Dus als het nu niet gebeurt, wanneer dan wel?” Ik hou mijn hart vast, want een mogelijk akkoord dreigt eerder af te stevenen op een politieke koehandel dan inspanningen volgens wat wetenschappelijk nodig is. Maar we moeten absoluut hoopvol blijven en dat ook verspreiden. It ain’t over till it’s over.

"10 million people want a fair, anbitious and binding deal"

Als opwarmer kregen de ministers, als vertegenwoordigers van hun landen, een opmerkelijke ja/nee-vraag voorgeschoteld: voel je je eerder een inwoner van je land (ja) of een wereldburger (nee)? Op de Finse minister na, antwoordden ze allemaal “nee”. Ze zijn dus in de eerste plaats wereldburgers. Dat belooft… Ze bleken ook van zichzelf te vinden dat ze de samenwerking tussen jeugd en de oudere generaties voldoende in hun beleid betrekken.

Dan naar de open vragen. Ik mocht de openingsvraag afsteken met mensenrechten: moeten mensenrechten die door bijna alle landen ondertekend zijn, zoals het recht op leven, water, gezondheid,… opgenomen worden in de Kopenhagen-akkoorden? Die rechten worden namelijk ernstig bedreigd als we geen ambitieus genoeg akkoord op tafel leggen. De Franse staatssecretaris antwoordde meteen dat het recht op water inderdaad fundamenteel is en dat het tekort daaraan nu al voor heel wat mensen een doodsoorzaak is. Bovendien moeten steeds meer mensen op de vlucht, de zogenaamde klimaatvluchtelingen.

Maar de Finse minister voegde ook toe dat die mensenrechten nu al opgevolgd worden, maar ze opnemen in de akkoorden zou het onderhandelingsproces nog veel ingewikkelder maken. De Brusselse minister van Leefmilieu voegde wel toe dat de klimaatvluchtelingen nog steeds geen juridisch statuut hebben, maar dat ze ook vreest dat de klimaattop niet klaar is voor mensenrechten. Conclusie: ze zullen verder geschonden worden in heel wat landen, en het klimaat gaat dat zeker niet verbeteren.

Wel hoopgevend was de rol die de ministers en staatssecretaris gaven aan jongeren, vrouwen en onderwijs. Stuk voor stuk spelen die een cruciale rol om de maatschappij bewuster te maken van wat ons te wachten staat en hoe we dat kunnen oplossen en de economie een groene duw in de rug geven.

En als uitsmijter mochten de ministers en staatssecretarissen zelf een vraag aan de jongerenvertegenwoordigers stellen. De Nederlandse minister vroeg ons meteen om een concreet voorstel. «Hoe kunnen we via fondsen het Zuiden ondersteunen zonder de kolonist te spelen die in de ontwikkelingslanden komt dicteren hoe ze hun economie moeten aanpakken?» Net op dat punt had een andere Nederlandse minister al een advies van jongeren uit Noord en Zuid gevraagd. Ons antwoord, in het kort: geen blanco cheque, maar een verdeling van projectfinanciering (met advies van stakeholders zoals jeugd) die mikt op lokale participatie en praktijken. Heel wat inheemse volkeren leven in evenwicht met het klimaat, we kunnen er nog wat van leren!

Tijdens een lange optocht kwamen we tijdens de betoging heel wat milieubewegingen tegen. Greenpeace bracht zelfs een heuse percussiegroep mee, die voor heel wat ambiance zorgde. Uiteindelijk kwamen we aan aan het Bella Center, waar de klimaattop COP15 plaatsvindt. Maar nu moest het plein voor het complex ruimte maken voor een groep van tienduizenden betogers die oproepen een eerlijk, ambitieus en bindend akkoord te sluiten.

Muziek van Greenpeace zorgt voor ambiance

Betogers in Kopenhagen

Nu de laatste week van de onderhandelingen ingegaan is en ondertussen ongeveer 120 staatshoofden verwacht worden op de top, is de sfeer nog een stuk intenser geworden. Enorm jammer is ook dat de toegang tot de conferentie voor de ngo’s, die verschillende groepen uit de maatschappij vertegenwoordigen zoals de jeugd, beperkt wordt. Als jeugdraadvertegenwoordigers in de Belgische delegatie hebben we daarom enorm geluk om opgenomen te zijn in de delegatie. Met een stuk minder jongeren op de conferentie en de staatshoofden die arriveren, wordt de verantwoordelijkheid dan ook een stuk groter. We gaan ervoor!

Bij de jongeren ontbreekt die ambitie helemaal niet. Een minister van de Malediven, waar ze al een ministerraad onder water organiseerden om op de stijgende zeespiegel te wijzen, zei aan de jongeren: “Jullie zouden een veel beter akkoord opmaken dan de onderhandelaars hier. Over onze overlevingskansen valt er niet te onderhandelen. We moeten het samen waarmaaken, nu.”

‘Samen’ betekent samen met de ‘oudere’ generatie. Dat wordt met een sjiek begrip de ‘intergenerationele dialoog’ genoemd. De inspiratie, dromen, creativiteit en frisse ideeën van de jeugd worden dan gecombineerd met de ervaring van de ‘ouderen’. Dat werd helemaal duidelijk in een sessie die volledig daarrond georganiseerd werd.

Dat de Verenigde Naties het meent met jongerenparticipatie wordt hier ook in de praktijk zichtbaar. YOUNGO, oftewel het platform van alle jongerenorganisaties hier aanwezig, heeft als waarnemer op de conferentie recht op negen interventies in de plenaire vergaderingen.

Yvo De Boer, het hoofd van de klimaatorganisatie binnen de VN, kwam de jongeren ondersteunen in hun participatie en ‘capacity building‘. Ook heel wat andere ‘oudere’ deelnemers op de conferentie deelden die mening: ze droegen een oranje sjaal van de Young and Future Generations Day, die hun volle akkoord met jongerenparticipatie uitdrukte.
Iemand die de jeugd het vuur aan de schenen legde was Magrete Auken, een Deens lid van het Europees Parlement. “Nu is het aan jullie,” zei ze. “Jullie moeten in de politiek stappen, om jullie visies over klimaatverandering waar te maken.” Of iedereen in de politiek gaat is nog maar de vraag, maar over dat laatste bestaat geen twijfel.

Meer foto’s van de Young and Future Generations Day en vele andere foto’s van op de klimaattop vind je op http://www.flickr.com/photos/21552129@N03/

De persconferentie van de Europese jeugd kan je bekijken op http://www2.cop15.meta-fusion.com/kongresse/cop15/templ/play.php?id_kongressmain=1&theme=unfccc&id_kongresssession=2420

Jongeren doen de klimaattop oranje kleuren op de Young and Future Generations Day

Hoofd van de klimaatorganisatie van de VN Yvo De Boer spreekt de jongeren toe

Het is vandaag hoog tijd dat de EU haar goede voornemens waarmaakt. De Britse, Nederlandse en Sloveense premiers hebben al aangekondigd dat ze op de Europese Raad voor meer leiderschap van de EU zullen pleiten. Maar het is nog hoogst onduideijk wat premier Leterme zal doen. En vooral: ga je zelf laten horen wat je ervan vindt?
De EU-positie van 30% is absoluut noodzakelijk in Kopenhagen, en wel zo snel mogelijk. Mail daarom zelf aan premier Leterme dat je hoopt dat hij een voortrekker voor het klimaat is! Zo snel mogelijk.

Het is zelfs perfect mogelijk om zoals alle ngo’s en milieuorganisaties vragen, om naar 40% uitstootvermindering te gaan. Dat is volgens heel wat wetenschappers noodzakelijk én mogelijk. (zie ‘The 40% Study’ van Friends of the Earth en Stockholm Environment Institute op: http://www.foeeurope.org/press/2009/Dec01_New_study_shows_40_emission_cuts_possible.html)

Al even belangrijk voor het klimaat is de ondersteuning naar de ontwikkelingslanden om te evolueren naar duurzame groene economieën en de gevolgen van klimaatverandering te counteren. Van de nodige 110 miljard euro per jaar (heel wat organisaties en landen vragen een veel hoger cijfer) wil de EU tussen 2 en 35 miljard euro steun op zich nemen. Dat is een veel te vaag voorstel, het is nog erg onduidelijk wat het cijfer nu gaat worden. Daarom is het nodig dat Leterme ook hier het voortouw neemt en voluit voor een jaarlijkse steun van 35 miljard euro pleit.

VOORBEELDMAIL: aan info@premier.fed.be

Geachte premier Leterme,

Ik ben XXX, XX jaar oud, en ik heb voor u een boodschap voor het klimaat. Om de toekomst en kansen van alle jongeren te verzekeren is een ambitieuze aanpak van klimaat absoluut noodzakelijk. Ik hoop daarom dat u op de Europese Raad op 10 en 11 december een voortrekkersrol zal spelen. Een snelle bekendmaking van een doel van minstens 30% uitstootvermindering tegen 2020 tegenover 1990 is nodig om de klimaattop in Kopenhagen te doen slagen. Meer zelfs, heel wat organisaties vragen een uitstootvermindering van 40%, die economisch ook mogelijk is.
Al even noodzakelijk is de steun aan ontwikkelingslanden, om de kritieke aanpassingen tegen de gevolgen van klimaatverandering te kunnen maken, maar ook hun econmieën om te vormen naar duurzame en groene modellen. Daarom wil ik vragen dat u ook hierin het voortouw neemt en een Europese steun van minstens 35 øiljard euro per jaar bepleit. Kinderen en jongeren in andere werelddelen hebben dat hard nodig.
Als jongere hoop ik dat u in het belang van mijn toekomst uw tanden zal zetten in het klimaatdossier en met uw leiderschap de EU in de richting van een echt ambitieus, eerlijk en bindend akkoord zal duwen.

Hartelijke groeten, bedankt,

XXX

Na dit meisje was het de beurt aan enkele Denen en VN-mensen om de conferentie officieel te openen. De sfeer voor een ambitieuze deal zat er meteen in. Daarna konden de vertegenwoordigers van landen het woord nemen voor hun opening statements. Omdat het nogal lang duurt om 192 landen te horen, worden de statements gemaakt in groep. Voor de Europese Unie heeft bv. tijdelijk EU-voorzitter Zweden gesproken.

En dan: aan het werk! Het gaat hier meteen vooruit, en snel. Eerst proberen we de Belgische delegatie te leren kennen en ieders specialisatie, om zo de dossiers te kunnen opvolgen en natuurlijk ons gedacht te kunnen zeggen. Toegegeven, de mensen in de Belgische delegatie zijn open en sympathiek, dus we hebben niet te klagen. Was ik een jongerenvertegenwoordiger van pakweg Saudi-Arabië die heel wat uitstootvermindering blokkeert voor hun olie-industrie, zou ik wel anders piepen.

Jongeren zitten natuurlijk niet stil. Met de Europese jongerenvertegenwoordigers hebben we elke dag een strategische vergadering om inside-informatie uit te wisselen en zoveel mogelijk mensen te beïnvloeden. We mikken daarmee op de EU-landen. Want de EU kan met een aankondiging dat ze tegen 2020 niet 20% maar 30% uitstoot gaan verminderen, het akkoord een flinke duw in de rug geven. En dat moet zo snel mogelijk gebeuren!