EU-ministers in dialoog met EU-jeugd

dinsdag 15 december 2009 -

Jongeren hebben een mening over het klimaat, en de ministers van de Europese Unie zullen het geweten hebben! Om dat kracht bij te zetten, organiseerden we dinsdagnamiddag een ronde tafelgesprek met een aantal klimaat- en milieuministers en een minister van buitenlandse zaken van de EU. Ierse, Finse, Nederlandse en Belgische ministers waren aanwezig en voor Frankrijk was er de staatssecretaris voor het klimaat.

Als opwarmer kregen de ministers, als vertegenwoordigers van hun landen, een opmerkelijke ja/nee-vraag voorgeschoteld: voel je je eerder een inwoner van je land (ja) of een wereldburger (nee)? Op de Finse minister na, antwoordden ze allemaal “nee”. Ze zijn dus in de eerste plaats wereldburgers. Dat belooft… Ze bleken ook van zichzelf te vinden dat ze de samenwerking tussen jeugd en de oudere generaties voldoende in hun beleid betrekken.

Dan naar de open vragen. Ik mocht de openingsvraag afsteken met mensenrechten: moeten mensenrechten die door bijna alle landen ondertekend zijn, zoals het recht op leven, water, gezondheid,… opgenomen worden in de Kopenhagen-akkoorden? Die rechten worden namelijk ernstig bedreigd als we geen ambitieus genoeg akkoord op tafel leggen. De Franse staatssecretaris antwoordde meteen dat het recht op water inderdaad fundamenteel is en dat het tekort daaraan nu al voor heel wat mensen een doodsoorzaak is. Bovendien moeten steeds meer mensen op de vlucht, de zogenaamde klimaatvluchtelingen.

Maar de Finse minister voegde ook toe dat die mensenrechten nu al opgevolgd worden, maar ze opnemen in de akkoorden zou het onderhandelingsproces nog veel ingewikkelder maken. De Brusselse minister van Leefmilieu voegde wel toe dat de klimaatvluchtelingen nog steeds geen juridisch statuut hebben, maar dat ze ook vreest dat de klimaattop niet klaar is voor mensenrechten. Conclusie: ze zullen verder geschonden worden in heel wat landen, en het klimaat gaat dat zeker niet verbeteren.

Wel hoopgevend was de rol die de ministers en staatssecretaris gaven aan jongeren, vrouwen en onderwijs. Stuk voor stuk spelen die een cruciale rol om de maatschappij bewuster te maken van wat ons te wachten staat en hoe we dat kunnen oplossen en de economie een groene duw in de rug geven.

En als uitsmijter mochten de ministers en staatssecretarissen zelf een vraag aan de jongerenvertegenwoordigers stellen. De Nederlandse minister vroeg ons meteen om een concreet voorstel. «Hoe kunnen we via fondsen het Zuiden ondersteunen zonder de kolonist te spelen die in de ontwikkelingslanden komt dicteren hoe ze hun economie moeten aanpakken?» Net op dat punt had een andere Nederlandse minister al een advies van jongeren uit Noord en Zuid gevraagd. Ons antwoord, in het kort: geen blanco cheque, maar een verdeling van projectfinanciering (met advies van stakeholders zoals jeugd) die mikt op lokale participatie en praktijken. Heel wat inheemse volkeren leven in evenwicht met het klimaat, we kunnen er nog wat van leren!

Gerelateerde berichten

  • geen gerelateerde berichten

Archief